Vindloze woorden

nm1lIk kwam het werk van Paul Faassen zomaar op een regenachtige (kut)dag tegen in de stadsbibliotheek waar ik mokkig heen was gefietst. Ik hou van fietsen (wel de slow motion variant -waar je niet al te moe van wordt- met regelmatig een picknick met lekkers. En dan met Runkeeper bijhouden waar ik ben geweest en hoe lang en hoe ver en dan geilen op mijzelf. Maar nóóit posten op Facebook, geen denken aan) en -oja, hier had ik het over: ik ben gék op bibliotheken. Ik fiets dus vaak naar een bibliotheek als ik de kans krijg. Ook best vaak niet als ik de kans krijg trouwens. Maar ik denk dat ik vaker naar de bibliotheek fiets dan de gemiddelde mens.

Op de dag dat ik Paul’s werk leerde kennen was het allemaal niet zo leuk en fijn. Het was kut.

Ik ben lichtelijk woordblind. Dat speelt soms op. Ik kan mensen heel slim af zijn met woorden, maar dan wel 10 seconden te laat. Cruciaal in een gesprek. Als ik praat schieten mijn (woordeloze) gedachten over dat wat ik wil zeggen al mijlen ver vooruit en raak ik het met mijn woorden kwijt. Een ander zal niet snel iets merken, maar het is hopeloos frustrerend dat ik niet exact dát kan zeggen wat ik wil. Met die woorden die ik mij had voorgesteld. Ik moet het vaak doen met tweederangs woorden.

p15
Foto: Paul Faassen

Dat ik soms zelf een black-out heb van een heel eenvoudig woord zoals ”cowboy” of ”hypnose” en dat ik er echt niét op kan komen. Dat ik dan moet zeggen: ”hoe heet zo’n man ook alweer met zo’n lus waarmee die paarden vangt” en die ander: ”uh?”. En ik: ” Ja, ik bedoel die mannen in Amerika..vroeger..hoe noem je die ook alweer??”. Ander: ”cowboy??” Ik: ”Jaa!!” Ander: ”uh..ohh??? Bedoelde je dát???? Ik dacht dat je iets heel ingewikkelds bedoelde!!”.

Dat ga ik dus niet elke keer doen als ik op een ravijn stuit middenin mijn zin en het stil blijft in mijn hoofd. Het woord schiet niet meer bij het beeld wat ik wilde vertellen. Dan ga ik er bloemig omheen praten. Dat kan ik goed. Met veel omhalen kom ik er ook. En de ander merkt niets. Die vind mij dan gewoon gezellig aan het woord en luistert. Als de luisteraar geduld heeft. En dát is nou juist het punt.

Bij korte ontmoetingen hebben mensen doorgaans geen geduld en dan móet ik in die paar seconden kort én bondig zeggen wat er gezegd moet worden. Ik heb echt de wonderlijkste dingen gezegd tegen vreemden omdat er haast geboden was en ik niet op mijn woorden kon komen die ik eigenlijk wilde zeggen. En meestal levert dat voor mij kleine binnenpretjes op (door de verbazing van de ander), maar op momenten dat je een onenigheid hebt in bijvoorbeeld een winkel en je wilt je gelijk halen en het onrecht recht zetten, dán hebben woordblinden twee gevechten op 1 moment te bestrijden. De zichtbare in de winkel en de onzichtbare waar je woorden horen te wonen. Die bij jou niet altijd thuis geven en je op zoek moet naar een alternatief woord die wel thuis lekker op de bank zit. Maar ja..dat is vaak wel de minst academische van het stel. Dus kom je dom over. (het zal wel meevallen, maar ik vind het dommer overkomen dan ik werkelijk ben).

paul_faassen_12_09_15_2012_09_09_39Illustratie: Paul Faassen

Ik ben nadien ook vaak moegestreden. Dan heb ik stilte nodig. Alleen met mijzelf zijn. Dan kan ik twee dingen doen; mijn fiets pakken en richting bibliotheek fietsen. De plek waar je tussen mensen en boeken kunt zijn zonder dat je ook maar een woord hoeft te spreken. Een ruimte vol kennis, inspiratie en levensverhalen. Een ruimte en stiltezone in de openbaarheid die niets van je vraagt. Maar je van alles kan bieden.

Er zijn ook mensen die noemen al die muren vol boeken ”stapels stofvangers”, oude meuk waar je niets meer aan kunt toevoegen of veranderen zoals bij Wikipedia. Maar voor mij is het een plek met oneindige kennis, waar ik kan snuffelen in andermans geest. Mijn voordeel kan doen met andermans wijsheid. Waar ik ontdekkingen niet meer zelf hoef te doen, erover kan lezen en daar over kan verder denken.

KH_CB_Inspiratiebrond_BeeldStel je bent verliefd op het universum en je wilt zoveel mogelijk van haar te weten komen en begrijpen. Dan kan je naar de bieb. En je kunt godzijdank voor eeuwig verliefd blijven want je zult altijd weer nieuwe dingen ontdekken. Eigenlijk kom je er alleen maar achter wat je allemaal níet weet. Er is zó veel. Het is heerlijk te beseffen dat je nooit alles kunt weten. Dat er voor altijd wat te ontdekken valt.

Boeken zitten nooit verlegen om niet gevonden woorden. Boeken zijn geduldig. In de bieb kun je alle woorden vinden die je wilt. Het voelt als een veilige warme met woorden gebreide deken.

Er zijn zelfs boeken zonder veel woorden en met veel beelden. Daar kijk ik ook graag in. Op zoek naar voor mij onontdekt moois. Daardoor vond ik hem. Die tekening.

De tekening plaagde me. Porde me en hield mij een lollige bril voor. Als je alles kut vind, is het als je het zo bekijkt ook best wel humor.

Ik scande de tekening en hing hem later thuis op mijn keukendeur. Tussen alle reminders en naast de kalender. Daar hangt ie nu om mij eraan te herinneren dat ik niet de enige ben die even alles kut kan vinden tot het onredelijke aan toe. Hij zal er niet tot in het oneindige hangen. Op een dag ben ik hem zat en vind ik hem écht kut.

Ter inspiratie:
Kijk ook eens hier op zijn website. Zo leuk gedaan met dat fruttige beestje die je moet bedienen! En al zijn andere werk vind je hier.

p04Skin guide: Paul Faassen

Advertenties

5 thoughts on “Vindloze woorden”

  1. Magistraal geschreven, zo hakkel ik ook wat af door het leven. Begrijp het helemaal! Thuis komen altijd die prachtige volzinnen, adrem geplaatste antwoorden. Je eigen ik, als er geen druk op staat. Knap verwoord. En inderdaad, bloemige taal verhult veel. Succes met je staande houden bij je kinderen. De mijne zijn 30,25 en 24. En slim. Life sucks and then you die. *wink*

    Liked by 1 persoon

  2. Weet je wat?

    Het Is helemaal oké om alles kut te vinden zo nu en dan. Dat mag en hoort erbij. Laat het lekker zo zijn. Accepteer het kut voelen zonder erover te oordelen.

    En de mensen die oprecht geïnteresseerd in je zijn zullen ook luisteren naar je als 10 seconden stil bent om dat woord te zoeken waar je niet op kan komen. Dat heet respect. Dat verdien jij!

    Joost.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s