Zeg ja met hart en ziel

Oproep tot vaker ja! denken
Om nog even terug te komen op een stukje waarin ik schreef dat ik vind dat kinderen gegund moet worden om echt kind te mogen zijn, hierboven een video van mijn dochter (7 jaar geleden). Natuurlijk moet kinderen geleerd worden wat wel kan en wat niet, maar als iets niet mag omdat je geen zin hebt om het op te ruimen, dan vind ik dat af en toe geen goede reden. Ik zeg al vaak genoeg dat iets niet mag, want..(dan valt het om, dan wordt het nat, dan wordt het vies en het is net uitgewassen…). Duh.. In mijn hoofd plopt al zo vaak **nee!** op als ze iets vragen wat gegarandeerd viezigheid gaat opleveren.

Ik besloot af en toe gewoon mijn ogen wat toe te stoppen en mijn avontuurlijke hart wat meer open te stellen en te kijken of het nou echt zo erg is wat er zou gaan gebeuren. In die modderplas dansen met de kleren aan? Doe! Laat maar zien wat er gebeurt!

Woolywoot
Het leverde vooral heel erg veel fun, grote verbaasde ogen en de status van supermom op (voor zolang dat duurt).. en een klein beetje extra was. Althans..dat herinner ik me nu jaren later van het modderdansen, want zeg nu zelf als je de foto bekijkt, hoe veel stof bevat zo’n kleertje nu echt als ze maatje 98 hebben..En wassen moet ik tóch altijd al! Sterker nog..ik herinner me niets meer van wat er ná het modderdansen gebeurde, ik herinner me alleen nog dat het leuk was.

Oh en dan nog even over de foto, zoals je ziet is het meisje een stúk enthousiaster en het jongetje een stuk voorzichtiger. Aan zijn handjes kan je al zien dat hij niet helemáál vies wil worden. Zo was het ook bij het filmpje van het vingerverven, je hoort hém de hele tijd op de achtergrond: ”doekje pakken” zeggen, terwijl dat niet in het hoofdje van zijn tweelingzusje op zou komen. Doekje pakken? Verder smeren!! The sky is the limit!

Zo verschillend kunnen twee kinderen zijn. Maar ze vonden het allebei spannend om te ontdekken hoe het allemaal toch voelde. En voor mij was het een ontdekking dat het hartstikke leuk is om het allemaal gewoon eens te laten gaan. Waaróm zou het niet mogen? (overigens was het moment dat ze de kamer rond wilde lopen met de verf tot aan haar nek ook de limit hoor  😉

Ik wil hierbij een oproep doen om eens vaker ja! te zeggen. Ja! te denken. Op zijn minst 1 keer, in een situatie waarin je normaal gesproken nee had gezegd. Ja zeggen, en dan verrast worden om wat er gebeurt. Ja zeggen en ineens de energie voelen stromen. Op zijn minst de energie van dat je je zelf verbaast en alleen nog maar kan afwachten van wat komen gaat. De reactie van de verraste ander. De verrassende wendingen die het geeft om niet het vertrouwde pad te nemen. En dat hoeft niet groots, dat kan in heel kleine dingen van alledag waarbij je eigenlijk nooit zo bij na had gedacht. Waar je puur automatisch elke keer weer nee tegen zegt. De eerstvolgende keer dat een ”nee” op het puntje van je tong ligt, schakel je die knop in je hoofd om en zeg je ”ja”. Zo simpel is het. De rest gaat vanzelf.

De ontdekking van wat er gebeurt als je eens géén nee zegt terwijl je dat gedachteloos wel zou doen..het veroorzaakt vaak een prachtige kettingreactie van nieuwe gebeurtenissen en nieuwe inzichten.

Als je eigenlijk niet zo heel veel puf hebt: zeg ja! Als je gewoon geen goede reden kunt bedenken, zeg ja. Vind je het eigenlijk te spannend: zeg ja! Vind je jezelf niet goed genoeg: zeg ja!

Probeer het eens uit. Denk ja..Met je hart en ziel en je gedachten uit.

Roep het kind in je op en denk weer eens buiten de kaders. Ga desnoods lekker vingerverven en smeer je in 😉

db0c368cf909a2e7521f4a8d0d26102a

Advertenties

20 thoughts on “Zeg ja met hart en ziel”

  1. Prachtige blog! Hartgrondig mee eens. In het kader van ‘omdenken’, ben ik nu af en toe blij dat ik een huishouden te doen heb (want dat betekent dat ik een mooie plek heb om te wonen), blij dat ik zoveel was moet draaien (want dat betekent dat mijn kinderen lekker buiten gespeeld hebben en de wereld aan het ontdekken zijn – en ja, dan horen ze niet te letten op ‘of iets vies wordt’), blij dat ik iedere avond de tafel af moet ruimen en de vloer moet aanvegen (want dat betekent dat ik mijn gezin te eten heb kunnen geven, de kleinste van 1,5 leert hoe ze zelf moet eten en er ook daadwerkelijk gegeten wordt door de kinderen ;-)), etc. etc. Natuurlijk heb ik ook (best vaak nog trouwens ;-)) een hartgrondige hekel aan het immer terugkerende huishouden, maar soms helpt het om eens “om te denken” en daar hoort ook bij dat je vaker ‘ja’ moet leren zeggen ipv alleen maar ‘nee’. Daarmee voeden we onze kinderen hopelijk ook op tot nieuwsgierige, ondernemende, pragmatische, creatieve, unieke en zichzelf immer verbazende (wereld)burgers en dat heeft de wereld van nu volgens mij best hard nodig…

    Liked by 1 persoon

    1. Wat een mooie inspirerende reactie!! Dat ga ik ook proberen te denken bij het was opvouwen! 😉 of als er weer 8 paar modderlaarzen half buiten en half binnen liggen terwijl ik ook nog eens net gestofzogen heb precies daar waar ze liggen. En ja.. Mijn dohter is nu bijna volwassen (de anderen nog niet hoor) en die is creatief geworden, sociaal, heel lief voor anderen, wil werken voor haar geld, is superspontaan tegen vreemden (zegt sorry, ze lacht tegen iedereen en helpt) en ik denk dat dat naast dat het haar karakter is (ze was als baby al enorm Zennnn haha) ook door de manier van opvoeden komt. Al ben ik de laatste jaren door de pré overgang (??) wat minder geduldig en knutselig en aandacht-geverig. Maar ik vraag me ook steeds vaker af: misschien hoort mijn gedrag van iets meer “afstoten” er wel bij nu ze bijna het nest uit zal vliegen. Ik hou zo van haar, maar soms snap ik mijn reactie naar haar niet altijd en waarom ik me af en toe zo erger.

      Like

      1. Wat leuk om een reactie terug te krijgen op mijn reactie 😉 Ik ben nog vrij maagdelijk in het hele bloggebeuren (blog zelf ook (nog) niet)…en heb tot nu toe nog nooit een reactie terug gekregen!
        Heel motiverend om te lezen dat jij inmiddels uit ervaring kunt zeggen dat je manier van opvoeden zijn vruchten afwerpt (mijn hummels zijn nog pas 4,5 en 1,5…). Ongetwijfeld is het een mix van nature and nurture, en zullen we nooit helemaal kunnen ontcijferen welk van de twee nu de overhand heeft; als de nurture de nature op een positieve manier kan beïnvloeden ben ik al heel blij (en me tegelijkertijd ook heel bewust van het feit dat er best een hele verantwoordelijkheid op ons als ouders rust). En als ouders doen we ook alleen maar ons uiterste best en dat we onze kinderen niet altijd begrijpen en onze reactie op hun acties ook niet altijd, ach dat moeten we onszelf maar vergeven; wij zijn ook maar mensen 😉 Zolang we ons er voldoende bewust van zijn en onze kinderen met respect behandelen, dan zit het volgens mij wel goed, toch!?

        Like

  2. Whaaaaaaaaaaaaahaaaaaaahahahaha jouw dochter ging wel erg los toen, doet ze dat nu nog? 😉 Mijn dochter ging niet zover, ik zei veel en vaak ja ook, of zette het zelf op omdat zij er niet eens om vroeg! Of, die andere kant als ik dan ‘nee’ zei, was omdat ze ermee kwam als ik een huis vol visite had, lol… dat is de andere kant 😉

    En zo ook met plassen, bladeren wegschoppen in de herfst of wat dan ook, rol maar, doe maar, zandvoort, noem het op! Ga maar, en ik deed zelf meestal mee zelfs, lol, omdat ik het dan eerst voor moest doen, hahaha heerlijk was dat, maar de mijne is altijd erg voorzichtig geweest, en ik was dan wel dan eigenlijk ook weer niet cool, eerder die gekke moeder 😉

    Like

    1. oh ja, en wat daarna, nou, ik vermoed net als ik, direct hoppa de badkamer in, uitkleden, onder de douche of in bad en als zij zich daar vermaakte met water en weer andere speeltjes zette ik ondertussen de wasmachine aan, dat was mijn logische gevolg en ben nog altijd dankbaar als ik de wasmachine aan hoor klikken en gaat draaien, dank, dank, dank wasmachine dat je bestaat en er bent! 😛

      Like

  3. Deze strategie heb ik mezelf ook al snel aangeleerd: voor ik nee zeg me eerst afvragen waarom ik dat eigenlijk zeg. Met als gevolg dat ik regelmatig met mijn dochter in de plassen sta te stampen, chocolademousse op onze neuzen smeer en het eraf proberen te likken en m’n dochter twee (of zelfs drie) rokken over elkaar aantrek gewoon omdat ze dat wil. En who cares? Wij hebben lol!

    Like

    1. Oh wat leuk! Dat inspireerd. Dat soort gekke dingen vergeet je al gauw “gewoon” te doen. Zodra je over die nee-grens heen bent ontdek je zelf ook weer hoe leuk het is om het net even anders te doen, zoals een kind het zou doen, en zoals alleen een kind het nog maar kan bedenken. En dan sámen is dan het allerleukste. Gewoon minstens 1 keer per dag iets “geks” doen. En dat is niet veel want een kind bedenkt wel 100 originele dingen op 1 dag.

      Like

  4. Geweldig! Zo een moeder wil ik ook zijn mochten er ooit kindjes komen 🙂 Onlangs zag ik een foto van mezelf als kleintje waar ik in mijn kleertjes in een zwembadje bij vrienden was gaan zitten. Ik vroeg aan m’n moeder, ‘huh, in mijn kleren, waarom dan?’ Haar antwoord was simpel: omdat je daar zin in had en je kleren wel weer drogen. Super toch. Het kleine zusje van mij vriend mag absoluut niks: steentjes zijn vies, aarde is vies, alles is vies. Dus wil ze nu altijd haar handjes wassen en is haar meest gebruikte woorden zijn ‘vies’ of ‘stuk’. Jammer toch.

    Liked by 1 persoon

    1. Echt jammer ja! Vind ik ook. Hoezo vies? Ja, het is vies voor de kleren en je moet alles wassen = veel werk. Een vriendin van mij vind zelfs gras vies! Wat mis je dan veel moois in het leven. Gelukkig had jij een supermoeder en zo word jij ook, zeker weten!

      Liked by 1 persoon

  5. Ik zat zo te denken… zo maak je nu geluk. Ja zeggen… durven ja zeggen, tegen wat voor velen in de buurt van buiten de lijntjes komt, om het niet gek of onnozel te noemen. Geschiedenis schrijven. Leuke momenten worden gememoriseerd voor de rest van je dagen. Het is een enorme stap in de creativiteit, in je ontwikkeling. En later met geluk er kunnen over vertellen of mijmeren. Hm, geluk fijne gedachte. Jammer bestaat het meervoud van geluk niet zo dat je kan spreken van gelukken. Een verzameling van veel geluk samen.

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s