In het oosten raak je buiten westen

Ik ben de onderlaag van Nederland dat gastronomisch gaat genieten in een overvol all-you-can-eat-restaurant.. (klik op de link)

Ja, ík zat met zoveel dommigheid op zo’n kleine oppervlakte. Ik was er! Maar ik heb er eerlijk gezegd niets van gemerkt, op een paar opmerkingen van mijn man na. Die had dus toch gelijk terwijl ik zijn opmerkingen over het overgrote deel van het volk om ons heen geërgerd wegwimpelde. Ik oordeel doorgaans niet al te snel op uiterlijk. Al snapte ik stiekem wel een beetje wat hij bedoelde.

Ik heb de jongetjes gezien die ruzie kregen.

De familie niet. We waren godzijdank nét het restaurant uit toen de wereldberoemde ruzie uitbrak. Ik heb mijn kinderen de aanschouw van deze beschamend schokkende razernij kunnen besparen. Maar als wij iets langer waren gebleven had mijn oudste dochter deze ruzie misschien wel weten te voorkomen.

Zij was namelijk buiten met de jongetjes aan het voetballen geweest. Eerst met haar zusje, toen met neefjes, toen kwamen dé twee (inmiddels beroemd/beruchte jongetjes) en daarna nóg meer jongetjes. Ik keek toe met de hele familie. Mijn dochter die wel 7 jaar ouder dan de rest was enthousiasmeerde iedereen en daardoor was het een heerlijk schouwspel.

Al snel was er één jongetje (dát jongetje) dat een ander jongetje hardhandig duwde tijdens het spel zodat hij keihard in de bosjes viel. Daarna nog meer geduw en geëtter en telkens weer wist mijn grote stoere dochter deze ruzies te sussen. Ze ontpopte zich al snel tot ”de spelleider” waar iedereen ontzag voor had.

Mijn dochter kan dat. Mijn dochter is degene die overal gezelligheid brengt, die ruzies weet bij te leggen, die mensen op het goede spoor weet te krijgen, die mokkige mensen aan het glimlachen krijgt, die knuffels uitdeelt. Een mens die mensen bindt. Ze heeft al die keren kunnen voorkomen dat de jongen naar zijn vader toe wilde lopen.

Na een paar potjes voetballen moesten we weg. De jongetjes bleven allemaal voetballen. En toen moet het gebeurd zijn. Ruzie tussen de jongetjes en daarna: Geslepen messen, een agressieveling die kookt van woede en krijsende vrouwen.

En dat alles omdat een vader zijn zoon niet zijn eigen ruzies leert op te lossen door er met elkaar over te praten. Nee, hij laat zijn eigen zoon plus al die andere arme kleine kinderen in het restaurant even goed van dichtbij zien hoe het niet moet. Hoe dat eruit ziet als je nooit volwassen wordt en nooit hebt leren praten met elkaar. Maar helaas zie je dat als kind door je traumaatje dan niet echt helder meer.

Jezus zou zich omdraaien in zijn graf. Maar dat is het hem nou juist. We waren net aan het vieren dat hij was opgestaan opdat onze zonden vergeven zouden zijn. Al zijn er blijkbaar ook mensen die Pasen als gewoon wéér zo’n dag zien om anderen het leven zuur te maken.

Ik wens dat de laatste hap die hij at in ”De Pan”, levenslang als een brok in zijn keel blijft zitten.

de panBron still: www.tubantia.nl

PS Ik erger me aan de vele domme kudde “reaguurders” bij Geen Stijl die zich te goed voelen voor “dit soort restaurants” en alleen naar restaurants gaan met “hoog opgeleid volk”. Yeah. Sure. Laat men eerst iets kennen vooraleer te oordelen. Ze lijken die man zelf wel die ze veroordelen. Het eten bij De Pan is uitzonderlijk goed (alles wordt er letterlijk vers voor je neus klaar gemaakt met zoveel keus en lekkers als je je maar kan bedenken inclusief zoveel verse sinaasappelsap je maar wilt drinken) en er is altijd een normale sfeer. Ik ben er vaker geweest, ik schaam me er niet voor en ik verheug me ook zeker weer op de volgende keer! Laat ik het zo zeggen; Eén incident is nog geen paasei.

Advertenties

10 gedachten over “In het oosten raak je buiten westen”

  1. Het is jammer dat er altijd weer types zijn die het op zo een manier verpesten voor andere. En commentaar leveren op andere is tegenwoordig makkelijker dan naar jezelf kijken. Die lui op geen stijl hebben gewoon niks beter te doen. Die halen plezier uit het kleineren en afkraken van anderen.

    Wij gaan ook regelmatig eten in “dat soort restaurants”. Neem nu het abc in velp (nb). Zeker aan te raden. Schaamte…. Van zijn lang zal ze leven niet

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een verhaal! Je bent vast heel trots op je dochter! En blij inderdaad dat jullie al weg waren: wat een slecht voorbeeld van hoe een ‘situatie’ moet worden aangepakt…

    Like

  3. Jeetje, je zal er maar op dergelijke manier met je neus bovenop gedrukt worden 😦
    Geen stijl lees ik nooit. Ik heb er zelfs nog nooit op geklikt. Van dergelijke rotzooi wil ik verschoond blijven.
    Groetjes Kakel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s