Het belang van gezonde nieuwsgierigheid in een zieke wereld als de onze

We worden allemaal geboren met aderen vol gier. Gier voor de groei en bloei van al het nieuws dat in ons prille leventje tot ons komt. Gierig naar nieuws. Nieuwsgierigheid. Naast de automatische reflexen is het één van onze belangrijkste troeven tot overleven.

water bloesem keukenhof
We zijn nieuwsgierig naar hoe iets voelt, wat iets is, waar iets vandaan komt, wat er gebeurt..als we deze nieuwsgierigheid niet zouden hebben, zouden we stil blijven staan en niet meer verder komen dan waar we op dat moment zijn, met alle desastreuze gevolgen van dien. Nieuwsgierigheid is niet alleen maar imiteren en het kijken naar de ander, maar eindeloos proberen, nooit opgeven en blijven verwonderen. De drang naar het willen weten, willen kunnen en iets kennen.

Nieuwsgierigheid maakt ons anders dan de ander, maar brengt ons tegelijkertijd ook dichter bij elkaar. Waar we eerst uit nieuwsgierigheid imiteren én proberen, proberen de benodigde vaardigheden onder de knie te krijgen, waar we gaan snappen waarom iemand iets doet zoals ie het doet, daar begint begrip voor de ander, dáár begint vaak ook een mening te groeien en soms te rijpen tot een oordeel, omdat we zien dat het anders moet (of kan). Een oordeel dat voortkomt uit nieuwsgierigheid en begrip, zal nooit bitter zijn en hard. Het heeft kunnen rijpen. Het zal nooit beginnen met ”jij moet”.  Zal nooit zeggen ”jij bent niet goed”.

Bittere oordelen maken ziek. Hebben niet alleen rijpe oordelen nut? Je kunt er tenminste op kauwen en van groeien.

Maar is de tijd ooit rijp voor een oordeel? Ik denk het niet. Ik denk niet dat je ooit kunt oordelen over een ander. Nooit.

bloem lente zonsondergang boterbloem oranje

Ik denk dat we veel meer kunnen oplossen met interesse. Verbanden willen doorgronden, meningen willen doorlichten en iets van alle kanten willen bekijken en volgen met oprechte nieuwsgierigheid. Waarom? Waarvoor? Waardoor? Waarom willen deze mensen niet meer in hun land blijven? Waarvoor willen ze vluchten? Waardoor kwam dat? Wie zijn het? Wat zou jij doen? Wat zou jij willen?

Wat zou jij hopen als jij in hun schoenen stond?

Waarom lees ik zoveel oordelen, opmerkingen en meningen over de keuzes van andere mensen? Is men wel oprecht nieuwsgierig geweest naar het waarom en het ontstaan van die keuze? Hoe durf je een oordeel te vellen zonder je eerst oprecht te hebben afgevraagd wat je zelf zou hopen als je in de ander zijn schoenen stond?

Hoe kun je honderden tegelijk over 1 kam scheren, alsof het niet om mensen gaat, maar om kuddes zonder gezicht? Alsof jij het niet had kunnen zijn. Hoe kun je oordelen als je iemand niet kent? Al wil ik niet oordelen over iemand die oordeelt, want ook daarbij moet je verder kijken. Ieder mens heeft zijn eigen verhaal en ieder mens heeft zijn eigen strijd. Zijn wij niet allemaal op zoek?

Paardebloemen bij zonsondergang

Boos komt voort uit angst en angst groeit uit onwetendheid. Laten we proberen kennis te planten. En groeide deze kennis maar als een onkruid. Dan zou de wereld vol met woekerende wijsheid, maar zonder zeeën vol verstikkend oordeel zijn.

Een vluchteling is niet alleen maar een vluchteling. Een buitenlander is geen buitenlander. Een buitenlander is iemand van over de grens. Maar zijn wij niet allemáál iemanden van over de grens voor elkaar? Zijn we niet gewoon allemáál mensen? En als ons iets op de hielen zit, vluchten we dan niet allemaal naar daar?

Er is niets wat hen anders dan ons maakt. Als we in hetzelfde schuitje zouden zitten hopen we allemaal hetzelfde. Op een betere wereld en dat de ander voor ons open staat en nieuwsgierig naar ons zal zijn.

Advertenties

11 thoughts on “Het belang van gezonde nieuwsgierigheid in een zieke wereld als de onze”

  1. Ik heb weinig meegekregen over het voorval dit keer, dat hou ik ook graag even zo, die mensen die die mensen dus zo veroordelen, word ik alleen maar kwaad om.

    WAt ik nog erger vind, dat mensen dat doen, dat oordelen niet verder kijken, zo vlak voor 4 en 5 mei….. hoe zit het met hun voorouders, weten ze dat wel? Of is het nu echt al ‘te’ lang geleden wat er toen gebeurd is in ons eigen landje om je ook maar in te kunnen leven in die vluchtelingen van nu…. ik snap die mensen niet.

    Want ik begrijp het wel, iedereen heeft recht op vrijheid en vrede…. echt iedereen!

    Like

  2. Ik ben het zo ongelofelijk met je eens, Woolywoot. Oprechte verwondering en interesse in de ander. Het zou zo mooi kunnen zijn, mochten alle mensen zo naar elkaar kijken. En beseffen dat het geen verworven recht is, dat we het goed hebben hier, maar puur toeval, en dat we dat op elk moment in ons leven zomaar weer kwijt kunnen raken en aan die andere kant kunnen belanden.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s