Hoe je steeds meer mening krijgt door geen mening te geven

Terwijl de kamer zich langzaam vult met de geur van koffie, zet ik mijzelf achter mijn laptop om na een week eindelijk eens een stukje te gaan schrijven. Hoe langer ik wacht, hoe meer ik van mijzelf verwacht dat het dan ook een goed stukje moet zijn, maar dat praat ik graag gelijk weer uit mijn hoofd. Niets wat meer als een rem werkt als dat je denkt dat wat je doet perfect moet zijn. Dat dacht ik helaas héél vaak, bij bijna alles in mijn leven.

Een valkuil waar ik nog wel eens intrap. Ik weet helaas té goed hoe iets is of eruit ziet als het kwaliteit heeft. Ik heb er een neus voor. Als ik iets deed ging ik voor het winnen. Nooit om de weg. Omdat ik niet had geleerd wat mij plezier deed. Omdat ik altijd keek naar wat verwacht werd. Ik wist altijd precies wat er verwacht werd omdat ik langs die lange weg naar de horizon keek. Naar het licht en het gloren. Maar de bloemetjes langs de weg, die er ook voor mij stonden..die zag ik niet. Winnen deed ik trouwens wel heel vaak, maar wat heb je aan winnen. Het is de eenzaamste afslag.

Woolywoot wordpress 4

Ik heb helaas pas toen ik te oud werd om te spelen geleerd, dat ervaring de som is van je fouten. Dat fouten maken ook goed is. Zelfs beter. Voor die tijd heb ik alles krampachtig goed proberen te doen. Ja meneer, nee mevrouw, altijd netjes en altijd klaarstaan, goed mijn best doen en lief lachen. Als men maar niet boos wordt, want ik wil geen ruzie. Ik wil niet teleurstellen. Ik wil niet alleen zijn. En wat werd ik? Alleen. Van krampachtig niet alleen willen zijn, word je alleen.

Mijn grootste fout, heb ik geleerd, is mijzelf vergeten. Niet meer denken aan wat ik wil en vind, maar wat ánderen willen en vinden. Ik heb op de weg naar vandaag veel moeite gehad om te weten te komen wat ik zélf eigenlijk wil. En dat wat ik deed zo zonde is geweest. Zo zonde van alle nooit bestaande vriendschappen. Zo zonde dat ik zo weinig mensen heb gegund mijzelf te laten zien. Aardig gevonden willen worden, je hebt er NIETS aan. Met krampachtig aardig gevonden willen worden krijg (of behoud) je geen vrienden. Met niet persé aardig gevonden willen worden krijg je vijanden, maar ook échte vrienden.

Woolywoot WordPress (2)

Het lastige van daar pas achter komen als je ouder bent, is dat je misschien dan wel zo ver bent om niet persé aardig gevonden te willen worden, maar dat je niet geleerd hebt naar jouw mening te luisteren in gezelschap. De anderen heb je daar je hele leven lang al overheen en doorheen laten praten. Wat ik dacht, dat dacht ik later nog wel na als ik alleen was. Ik vond het prima wat ze zelf dachten. Kon me in iedereen ook prima verplaatsen, want niemand geeft een mening om een ander te kwetsen, maar omdat ze het werkelijk vanuit hun perspectief en vanuit hun verleden en vaak ook vanuit hun onvermogen, dingen zo bekijken.

Want nu komt het grote voordeel van nooit mijn mening willen geven: Ik was nooit druk met het verkondigen van mijn mening. Ik gebruikte de tijd dat de ander vertelde niet om alvast te bedenken wat ik zelf wilde vertellen. Nee, ik luisterde. Ik nam op. Ik observeerde. En hoe meer je luistert en kijkt en in je opneemt, naderhand onderzoekt en nagaat of wat ze vertellen de waarheid is en hoe het anders kan..hoe wijzer je zelf wordt. Misschien zelfs wel steeds méér mening krijgt door geen mening te géven.

Ik heb dan niet mijn mening overal uitgespuugd, ik heb wel de tijd genomen om heel veel te luisteren en veel te weten te komen. Never underestimate the hidden power of an introvert.. De meeste mensen luisteren niet naar een ander, het is alleen maar een aanleiding om zelf te kunnen vertellen wat ze kwijt willen. Dit geldt niet in de laatste plaats voor moeders die quasi tussen neus en lippen vertellen over de prestaties van hun kinderen..en denk je dat andere moeders dan echt luisteren en écht geïnteresseerd zijn? Echt niet. In hun hoofd gaat een enorm mechanisme af van radartjes en tasten af wat dit op hun kinderen van toepassing kan zijn. Let maar eens op. Vertel iets over je kind en wacht dan maar eens af of die andere moeder het kan laten om het niét als aanleiding te zien om het over haar eigen kind te hebben. Steevast komt dan: ”Ja, ik kén het hoor! Sophietje was ook zó goed met wedstrijdzwemmen en toen…”.

Dat wíl die andere moeder in 80% van de gevallen helemaal niet horen. Die moeder wil alleen maar horen: ”Wat goed zeg!! Wauw!”. Punt. Geef aandacht aan wat die ander zegt. Draai de zaken niet om zodat de aandacht zich naar jou trekt. Gun die ander even de aandacht die ze blijkbaar zo graag wil. Ga in de ander zijn schoenen staan, zelfs als ze niet passen weet je tóch wat die ander moet voelen. Leer je waar de schoen wringt. Uit echte aandacht groeit vanzelf een punt dat die ander naar joúw vraagt en dan ook echt zal willen luisteren. Wie is die ander die zich voor mij interesseert? Dat is de manier waarop je elkaar écht leert kennen.

We leren elkaar vaak zo slecht kennen.

Woolywoot WordPress 3

Ik wilde altijd aardig gevonden worden, dan kon ik de ander ook niet kwetsen. Ik wilde de goede orde niet verstoren, geen ruzie. In ruzie ben ik slecht. Ik verlies, omdat ik niet bezig ben met de ruzie, maar met draaien om het zo snel mogelijk weer afgelopen te laten zijn. Ik heb het ook altijd heel moeilijk gevonden om iets te vragen van een ander. Hulp? Ik probeerde het zelf wel, dan kon de ander door met waar ‘ie mee bezig was. Ik zou de laatste zijn die lastig was.

Maar nu pas zie ik dat het een gunst is om jou in al je facetten te laten leren kennen. Ik leerde doordat het mijzelf ontzegt werd, dat je het een ander moet gúnnen iets voor jou te kunnen doen. Want niets kan een mens zo blij maken, als iets te kunnen betekenen voor een ander.

Mijn koffie is koud…en dit stukje zal niet perfect zijn. Ik zal er nog wel tien keer iets aan willen toevoegen of veranderen, maar ook dit is een deel van mij die moet loslaten om altijd maar iets goeds te willen doen. Dit is wat ik op dit moment kan geven en de rest komt later wel.

Advertenties

36 gedachten over “Hoe je steeds meer mening krijgt door geen mening te geven”

  1. Dag Wooly,
    Ik ben weer met ‘mijn verslaving’ bezig nl. snuisteren naar mooie visuele dingen en goede teksten.
    (en eigenlijk moet ik nu met deze tijd vanalles anders en saaiers doen= huishouden…)
    Jij zou volgens je eigen schrijven een laatbloeier zijn om je te laten kennen ?
    Ik weet wel zeker dat velen op vlak van inzichten, spitsvondigheid en creatief-zijn, nog niet aan je enkels komen (en waarschijnlijk nooit zullen komen) 🙂

    Ik wou dat ik zelf ook in zulk een ontluisterend en creatief stadium zat …

    Jij kan mij met je schrijfsels ontroeren en inspireren …
    Je foto’s en vele van je creaties doen me glimlachen en maken me warm van binnen …
    Dankjewel daarvoor 🙂

    m aj

    Liked by 1 persoon

    1. oohhhhh wat een FIJN MOOI bericht!!! Zie het nu pas want ik open mijn site niet zo vaak (is wel weer de bedoeling). Dit inspireert mij weer om weer te gaan schrijven en foto’s te maken. Dank je wel!!

      Like

  2. Ik vind het een geweldig stuk. Open, eerlijk en kwetsbaar zonder te emotioneel te worden. Je bent goed zoals je bent. En het mooiste wat je kunt worden in het leven is jezelf. Volgens mij ben je een eind op weg 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s