Wil je me dat influisteren, als ik het zelf niet zie?

Kan iemand mij voorzichtig zachtjes
lieflijk influisteren als het seizoen van de hoop
weer aarzelend gloort, zoals je de lente
ruikt ontluiken en je de vederlichte hoop weer voelt
door de eerste maartse merelmelodie?
Wil je me dat influisteren
als ik het zelf niet zie?

Woolywoot-zoals-je-de-lente

Advertenties

Starend naar de lege plek

Als ik nu nóg harder
aan je denk
is het
net alsof
ik je tevoorschijn
kan denken
dacht ik net

alsof je dan zo
zal komen aangelopen
met je zo vertrouwde loopje
eerst je schaduw
dan mijn twijfel en verbazing
maar dan onmiskenbaar jij

dat je mij dan ineens óók ziet
en dan vrolijk zwaait naar mij

alsof er nooit een gat van tijd gegapen heeft
tussen nu en lang geleden
alsof je doodgewoon weer leeft

DSC01341web

Nazomermiddag

IMG_4663web

En als de lome avond leunt
op de goudglanzende schouders
van de namiddag
die nog rozig en warm
haar wapperwas bewaait
en met zachte hand gladstrijkend
de plooien uit de blousen
nog snel nu het nog kan
nu de warmte nog hangt
tussen de gouden zonnebloemen
en de zwaar bezwangerde kastanje
nu het nog kan
voor de nacht haar overvalt
en zij uiteindlijk naakt en moegestreden
willoos maar precies zoals zij wil
in Morpheus armen wordt gedragen
naar de ochtend die haar
opnieuw laat worden
wie zij elke dag opnieuw zal zijn
zoals haar is er geen een
ze is tussen de ochtend
en de avond
en ze is van iedereen

DSC04298web

Ik probeer het ’s avonds wel eens van je af te kijken

DSC07271web

Alles sprankelt zo aan jou
ik zou ook wel een beetje
met je sprankel besprenkeld willen worden
ik probeer het ’s avonds wel eens van je af te kijken
opdat ik net als jij zo sprankelen zou

Voor wie mij las

Noem mij in woorden
maak mijn bestaan
leesbaar
en helder
ik wil niet vergaan

Ik wil mij beschreven
mijn lichaam en lippen
in woorden geregen
gekerfd in de stenen
vereeuwigd mijn benen
mijn huid en mijn haar

Mijn hebben en houwen
zorgvuldig gevouwen
in letters die passen
bij wie ik ooit was

Ik wil mij gelezen
voor altijd beginnen
gevangen in tekens
te kennen te weten
voor wie mij las

glas raam window broken window gebroken glas scherf scherven bro

Glas! (hihi..dit hoort NIET bij het gedicht!) 😉

Kan de tijd eventjes uit

www.woolywoot.wordpress.com
Foto van mijn slapende tweeling
Als de dag zich af gaat sluiten
Zo bij het slapen gaan
En de wereld stil en buiten
zich blootgeeft aan de maan
Is het net alsof je dan
Nog stiller bij het stil kunt staan
Dan denk ik bij het zien van dit
Dat ik de tijd graag uit zou doen
En de eeuwigheid voor altijd aan

Een vriend

Woolywoot-arc-de-triomphe
Binnen in de Arc de Triomphe

Als het duizelt in je hoofd
niets zo gaat als is beloofd
het klimmen uitput en verdoofd
je niet meer in jezelf gelooft

Pak dan mijn hand
Zet voet na voet, zet door ga mee
breng alsjeblieft niet heel alleen
dat water naar de zee

Toe kom, toch laten we
tezaam die weg begaan
als ik jou draag en jij dan mij
dan zal het beter gaan

daar boven zal het prachtig zijn
je klimmen wordt beloond
maar niemand kan zonder een vriend
die mededogen toont

Lees verder Een vriend